Σκέψου

Σκέψου

Αιχμάλωτοι του «μεσαιοταξίτη»

αργυρος

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email

Έχω ξαναγράψει ότι η μεσαία τάξη έχει γίνει πια μια κατάσταση μυαλού.  Ο «μεσαιοταξίτης» δεν εντάσσεται σε αυτή με κάποια επιστημονικά κριτήρια. Αυτοκαθορίζεται έτσι επειδή θεωρεί ότι είναι καλύτερος από την «πλέμπα» και κοιτάει μόνο προς τα πάνω. Ονειρεύεται να αναρριχηθεί κοινωνικά μέχρι την κορυφή της πυραμίδας, που έχει στο μυαλό του. Να γίνει «ανωταξίτης». Τον έχουν πείσει ότι ο μόνος εχθρός του σε αυτή την αναρρίχηση είναι το κράτος. Ο «μεσαιοταξίτης» δηλώνει καμιά φορά ότι είναι μέλος μιας ιδιόρρυθμης «αναρχικής ελίτ». Σιχαίνεται το δημόσιο, τους νόμους, τους φόρους, τους περιορισμούς. Α ναι, και το λαουτζίκο και το «λαϊκισμό». Ψήφισε πριν ενάμιση χρόνο με το όνειρο να πληρώνει λιγότερους φόρους. Αυτός δεν περιμένει τίποτα από το κράτος και δεν θέλει να έχει παρτίδες μαζί του. Θεωρεί την φοροδιαφυγή «ευγενές άθλημα» και την ιδιωτική ασφάλιση λαμπερό παράσημο.

Του Κώστα Αργυρού

Ο «μεσαιοταξίτης» κλονίστηκε βέβαια λίγο, όταν ανακάλυψε ότι η ιδιωτική ασφάλιση δεν κάλυπτε πανδημίες. Οταν είδε το αφεντικό του τον «ανωταξίτη» να περιμένει και αυτός από το κράτος κάποιο φτωχό επίδομα για να μπορέσει να πληρώσει τα απαραίτητα. Ή όταν και ο ίδιος αναγκάστηκε να μπει στην ευτελιστική αναζήτηση για το αν δικαιούται και αυτός κάποιο επίδομα.

Ο «μεσαιοταξίτης» έχει μπερδευτεί. Δεν ξέρει αν πρέπει να διαμαρτυρηθεί, που το παιδί του δε μπορεί να πάει σε ιδιωτικό σχολείο και που στο δημόσιο θα είναι στριμωγμένο σε ακατάλληλες και μικρές αίθουσες κτιρίων, που μπορεί να μην φτιάχτηκαν καν για να γίνουν σχολεία. Ακούει τώρα ότι «σώζονται» σιγά-σιγά οι 1.000 ΜΕΘ, που μπορεί να είναι και 400 ή ίσως και 200 και οι γιατροί προειδοποιούν ότι αν δεν γίνει κάτι γρήγορα, τότε ίσως σε μερικές εβδομάδες να βρεθούν στην εφιαλτική θέση να πρέπει να διαλέξουν ποιόν θα πρωτοπεριθάλψουν.

Τι να κάνει τώρα ο «μεσαιοταξίτης»; Να γίνει δηλαδή κρατιστής; Να βγει και να φωνάζει απαιτώντας δημόσια σχολεία και δημόσια νοσοκομεία; Να ζητάει δωρεάν τεστ και δωρεάν μάσκες και δωρεάν εμβόλια για όλους; Να αρχίσει να αμφιβάλει για όσα τον «τάιζαν» εδώ και χρόνια; Ή μήπως να συνεχίσει να πιστεύει στα κανάλια, που του λένε ότι «πάμε καλά, παρά τα κάποια μικροπροβλήματα»; Να χαρεί με την ίδια μονότονη υπόσχεση ότι μπορεί από το 2022 και μετά να πληρώνει λιγότερους φόρους; Να ελπίζει μήπως παίξει κοινωνικός τουρισμός για τα Χριστούγεννα, γιατί το καλοκαίρι δεν βρήκε κουπόνι και η Ταϋλάνδη με διακοποδάνειο δεν υφίσταται πλέον ούτε ως προσδοκία;

Ο «μεσαιοταξίτης» είναι παγιδευμένος. Αλλά μαζί παγίδεψε ολόκληρη την κοινωνία με τις ψευδαισθήσεις που τον τάισαν επί δεκαετίες. Πώς να απεγκλωβιστεί; Πώς να απαρνηθεί το προσωπικό του «όραμα»; Ο «μεσαιοταξίτης» πάλι με τα ίδια κριτήρια θα ψηφίσει και πάλι θα τραβήξει και τους άλλους προς τα ίδια αδιέξοδα. Αυτούς που θέλουν το δημόσιο σύστημα υγείας, ασφάλειας, παιδείας γιατί θεωρούν ότι το κράτος δε μπορεί να λειτουργεί ως μια επιχείρηση γιάπηδων που απολύει υπαλλήλους για να σκαρφαλώσει η αξία των μετοχών της. Αλλά είπαμε είναι μια κατάσταση μυαλού. Και η αιχμαλωσία του μυαλού έχει αποδειχτεί πολύ πιο αποτελεσματική από τη φυσική αιχμαλωσία.

Δείτε επίσης :

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email