Σκέψου

Σκέψου

Άσχημη εμπειρία λοιπόν;

φωτιά Μόρια

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email

Η συστηματική προσπάθεια της κυβέρνησης να διαχειριστεί το σύνολο των θεμάτων με «επικοινωνισμό» δεν είναι πια απλώς γραφική όταν επεκτείνεται σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, δημόσιας υγείας, επιβίωσης κατατρεγμένων ανθρώπων.

Άρθρο του Κώστα Αργυρού

«Ασχημη εμπειρία» αποκάλεσε ο Ελληνας πρωθυπουργός, αυτό που τα παγκόσμια ΜΜΕ χαρακτήρισαν τραγωδία και ντροπή για την Ευρώπη. Πόσο άσχημη όμως; Σαν, ας πούμε να σου χυθεί καφές στο παντελόνι μέσα στο αεροπλάνο; Να σπάσει το τακούνι της συμβίας σε ώρα δεξίωσης; Αλλά βεβαίως οι επικοινωνιολόγοι του δεν έχουν πάει ποτέ στη Μόρια, ούτε φυσικά βρέθηκαν εκεί την ώρα της φωτιάς, για να μπορέσουν να καταλάβουν πόσο προσβλητικά άστοχος ήταν αυτός ο «ευφημισμός».

Ισως βέβαια οι επικοινωνιολόγοι να είχαν πάθει υπερκόπωση. Τόσα θέματα έχουν να διαχειριστούν τους τελευταίους μήνες. Τόσες επιτυχίες έχουν να προβάλουν. Τόσους εχθρούς της χώρας να ξεμπροστιάσουν. Νωρίτερα είχαν διαρρεύσει πληροφορίες για «υποψίες της ΕΥΠ», για «δράση τζιχαντιστών», για «τουρκικούς δάκτυλους» και ένα σωρό άλλα σενάρια, που θύμισαν τον περιβόητο «Ντανίλο» στον οποίο πάλι κάποιοι ευφυείς επικοινωνιολόγοι είχαν προσπαθήσει να ρίξουν όλη την ευθύνη, όταν το 2007 είχε καεί η μισή Πελοπόνησσος.

Αλλά ο πρωθυπουργός το συνέχισε ακόμα παρακάτω. Η «άσχημη εμπειρία» μπορεί να γίνει «ευκαιρία». Τι είδους δε μας είπε, αλλά είναι προφανές. Η κυβέρνηση εδώ και μήνες προσπαθεί να προωθήσει την ιδέα κλειστών δομών, κι ας αρνείται να εγκρίνει μια τέτοια λύση και τη χρηματοδότησή της η ΕΕ. Λεφτά υπάρχουν. Ειδικά για απευθείας αναθέσεις κάθε είδους. Να η ευκαιρία λοιπόν. Και χαράς ευαγγέλια για το ακροδεξιό ακροατήριο. Γιατί βεβαίως όσοι ανήκουν σε αυτό τα πιάνουν μια χαρά τα «υπονοούμενα» πίσω από τις φανταιζί, τεχνοκρατικές κενολογίες.

Αν το «αστείο» με τον επικοινωνισμό ήταν μόνο αστείο στην αρχή της θητείας Μητσοτάκη, όταν ας πούμε με μερικά τηλεφωνήματα εξαφανίζονταν από ιστοσελίδες και δελτία ειδήσεων λεκτικές γκάφες του πρωθυπουργού, όταν αποφάσιζε να μιλήσει εκτός κειμένου (βλέπε π.χ. τον «δανεισμό» των Ελγινείων από τους Βρετανούς) από ένα σημείο και μετά η υπόθεση καταντά πολύ επικίνδυνη για να είναι γραφική.

Από την αντιμετώπιση της πανδημίας, τα ελλιπή τεστ και τα «κορεσμένα» εργαστήρια, τους μέσους όρους των 17 μαθητών, τον «ασφαλή τουριστικό προορισμό», την  ανακοίνωση έκτακτων περιοριστικών μέτρων σε περιοχές με δύο-τρία κρούσματα, τον Ερημίτη που «κάποια στιγμή θα καεί», τις «διασώσεις» στην Εύβοια, τα «λίγα ξερά χόρτα στις Μυκήνες», την «ύφεση ρεκόρ που αφήνει όμως περιθώριο αισιοδοξίας»,  και πολλά άλλα αμέτρητα περιστατικά, η αλήθεια «απενεργοποιείται» χάρις στη θαυματουργή επίδραση του εμβολίου με τον κωδικό «Λίστα Πέτσα». Ειδήσεις χάνονται, ειδησούλες για μικρά καθημερινά «κατορθώματα» της προσωπικής ζωής υπουργών εξυψώνονται, η αγιογραφία του «επιλεκτικού» κράτους από φυλλάδιο μεταμορφώνεται σε βαρύ δερματόδετο τόμο.

Ναι, δεν είναι πια αστείο. Ειδικά από τη στιγμή που ο επικοινωνισμός ανακηρύχθηκε και σε στρατηγική αντιμετώπισης των εθνικών θεμάτων. Ψήγματα ευνοϊκών υπαινιγμών ασήμαντων Ευρωπαίων αξιωματούχων αναδεικνύονται σε «διπλωματικές νίκες», ο Ερντογάν έχει φάει πια τόσα χαστούκια, που τα μάγουλα του πρέπει να έχουν διπλασιαστεί σε όγκο από το πρήξιμο, το Ορουτς Ρέις δεν αλωνίζει εδώ και ένα μήνα στα νερά μας και δεν απλώνει καλώδια γιατί «έχει φασαρία». Αστοχες και παρορμητικές αποφάσεις, που λαμβάνονται στο πόδι, όπως το προξενιό με τον Χαφτάρ ή το ατυχές σύμφωνο με την Αίγυπτο ανακηρύσσονται σε υποδειγματικούς ελιγμούς, που θα πρέπει να διδάσκονται σε σεμινάρια εξωτερικής πολιτικής. Και ο Μακρόν δεν είναι ένας ακόμα πλασιέ οπλικών συστημάτων, αλλά σύμμαχος και στήριγμά μας. Οπως άλλωστε ιστορικά μας έχουν… στηρίξει πάντα οι «φίλοι και σύμμαχοι» μας σε κάθε εθνική τραγωδία.

Δυστυχώς δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη ότι οι επικοινωνιολόγοι, οι σύμβουλοι, οι δεξαμενές εγκεφάλων, που συνωστίζονται στα υπόγεια του Μαξίμου θα αλλάξουν τακτική. Θα συνεχίσουν να βλέπουν τα πάντα με μια επικοινωνιακή, κοντόφθαλμη, ωφελιμιστική σκοπιά. Θα δούμε κι άλλα δίδυμα με μάσκες να στήνουν αστεία σόου σε συνεντεύξεις Τύπου χωρίς ερωτήσεις. Το μαύρο θα συνεχίζει να ντύνεται άσπρο μέχρι να αποκαλύψει το πραγματικό του χρώμα μια ισχυρή καταιγίδα. Το σοκ τότε θα είναι λογικά μεγαλύτερο για μια κοινωνία σε αφασία. Αλλά ίσως να βρεθεί πάλι ένας εθνικός μύθος για να μας κρύψει την άσχημη πραγματικότητα. Οσο πιο άσχημη τόσο το χειρότερο για αυτήν.

Δείτε επίσης :

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email