Σκέψου

Σκέψου

Για τον Κώστα Γεωργάκη

Κώστας Γεωργάκης

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email

Στις 19 Σεπτέμβρη πριν από 50 ακριβώς χρόνια ο φοιτητής από την Κέρκυρα αυτοπυρπολήθηκε στη Γένοβα όπου σπούδαζε, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη χούντα στην Ελλάδα.

Του Κώστα Αργυρού

Δεν θυμάμαι να μας είπαν ποτέ στο σχολείο για τον Κώστα Γεωργάκη. Αναρωτιέμαι πόσοι Ελληνες φοιτητές να γνωρίζουν σήμερα στην ιστορία του. Ισως κάποιοι που έχουν περάσει από την Κέρκυρα και έχουν δει το άγαλμα, που υπάρχει στην ομώνυμη μικρή πλατεία στη μνήμη του.

Ο Κώστας Γεωργάκης αυτοπυρπολήθηκε σε ηλικία 22 χρονών στην πλατεία Ματεότι στη Γένοβα της Ιταλίας, όπυ σπούδαζε γεωλογία προκειμένου να ευαισθητοποιήσει τους γείτονες μας για την κατάλυση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Ηταν 19 Σεπτεμβρίου του 1970. Ακριβώς πενήντα χρόνια πριν. Τα τελευταία του λόγια ήταν: «Το έκανα για χάρη της Ελλάδας, ζήτω η δημοκρατία, όλοι οι Ιταλοί ας αναφωνήσουν: Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα».

Ηταν μέλος της νεολαίας της Ένωσης Κέντρου και κάποια στιγμή ανακάλυψε ότι η χούντα είχε διεισδύσει στις ελληνικές φοιτητικές οργανώσεις της Ιταλίας, κάτι που αποτελούσε πάγια τακτική για να ελέγχονται όλες οι κινήσεις των Ελλήνων του εξωτερικού. Αποφάσισε να προβεί σε μια πράξη διαμαρτυρίας κατά της Χούντας η οποία δεν θα έδινε τη δυνατότητα στο καθεστώς να προβεί σε αντίποινα προς την οικογένειά του στην Ελλάδα.

Η κηδεία του έγινε στη Γένοβα στις 23 Σεπτεμβρίου. Το περιστατικό αποσιωπήθηκε από τη δικτατορία, προκάλεσε όμως έντονη αίσθηση στη διεθνή κοινότητα. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Κέρκυρα με καθυστέρηση τεσσάρων μηνών, λόγω εσκεμμένων κωλυσιεργιών της Χούντας, και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο.

Αναρωτιέμαι λοιπόν γιατί δεν διδάσκονται τα παιδιά την ιστορία του Γεωργάκη. Δεν χρειάζεται η χώρα σήμερα Γεωργάκηδες; Ανθρώπους έτοιμους να θυσιαστούν για να αντιπαλέψουν το φασισμό. Ανθρώπους που να ανησυχούν βλέποντας την ακροδεξιά να αλωνίζει σε πολλές χώρες της Ευρώπης και οι θεωρίες της να έχουν γίνει του σαλονιού.

Σήμερα που τιμάμε τη μνήμη του Παύλου Φύσσα, καλό θα είναι να μην ξεχνάμε και τους Γεωργάκηδες. Για να θυμόμαστε ότι τελικά η μάχη ενάντια στο φασισμό και στα φασίζοντα υποκατάστατά του πιθανώς να μην τελειώσει ποτέ.

Δείτε επίσης :

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email