Σκέψου

Σκέψου

«Μπατριώτες»

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email

Στα τέλη του περασμένου Ιουλίου ο δήμαρχος της Μυτιλήνης έσπευσε να κλείσει μια μονάδα αντιμετώπισης covid-19 στη Μόρια, που είχαν δημιουργήσει οι «Γιατροί Χωρίς Σύνορα» σε συνεργασία με πρωτοβουλίες άλλων γιατρών και η οποία θα μπορούσε να φιλοξενήσει μέχρι και 60 ασθενείς. Ως αιτία αναφέρθηκαν πολεοδομικές παρατυπίες. Μπήκε μάλιστα και πρόστιμο. Αλλωστε είναι γνωστό, ότι στην Ελλάδα όλα γίνονται με βάση τους αυστηρούς πολεοδομικούς κανόνες. Δεν έχουμε παρά ελάχιστα αυθαίρετα κτίσματα, τα οποία συνήθως γκρεμίζονται άμεσα. Ειδικά στη Μόρια είχαν τηρηθεί με ευλάβεια όλες οι προδιαγραφές δόμησης, ακόμα και μέσα στην αποκαλούμενη «ζούγκλα» με τις σκηνές και τις παράγκες.

Του Κώστα Αργυρού

Eίναι φανερό ότι κάποιοι μας δουλεύουν. Και κάποιοι χτίζουν καριέρες πάνω στο προσφυγικό δράμα, πουλώντας ανάλογα με την περίσταση άλλοτε «μπατριωτισμό», άλλοτε τοπικισμό και άλλοτε «επαναστατισμό». Η λογική είναι κοινή πάντως. Να ξεφορτωθούμε εμείς το πρόβλημα και ας το αποκτήσουν άλλοι. Στην προκειμένη περίπτωση αυτοί που έχουν φορτωθεί το πρόβλημαεδώ και χρόνια  είναι οι κάτοικοι της Λέσβου. Και από ένα σημείο και μετά αισθάνονται θύματα πολιτικής κοροΐδίας.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν στο δρόμο που συνδέει την Παναγιούδα με τη Μυτιλήνη περίπου 12.000 άνθρωποι. Κανείς δεν ξέρει τι θα απογίνουν. Ανάμεσα τους αμέτρητα (στην κυριολεξία όμως παιδιά). Η κυβέρνηση έχει χάσει για μια ακόμα φορά τη μπάλα. Προσπαθεί με πασαλείμματα να κερδίσει λίγο χρόνο. Κάποιοι τοπικοί «άρχοντες» έχουν κηρύξει «ανένδοτο» λες και πιστεύουν πραγματικά ότι το πρόβλημα μπορεί να λυθεί ως δια μαγείας μέσα σε λίγες μέρες και οι «ανεπιθύμητοι» να εξαφανιστούν.

Πράγματι, ο χρόνος πιέζει. Οι «εγκλωβισμένοι» δεν θα αντέξουν για πολύ. Οι κάτοικοι του νησιού έχουν κουραστεί. Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι στη Λέσβο, πλακώνουν οι ξένοι δημοσιογράφοι, οι Επίτροποι της ΕΕ, οι διάφοροι «αρμόδιοι» κυβερνητικοί και όλοι λένε ότι αυτή η ντροπιαστική κατάσταση δε μπορεί να συνεχιστεί. Μετά από λίγες μέρες αποχωρούν και η «ντροπή» μπορεί να συνεχίσει να λιάζεται ανενόχλητη ανάμεσα στους ελαιώνες, που έγιναν σκουπιδότοποι.

Μπορεί κάποιος να μην αισθάνεται αλληλεγγύη για τους «ξένους». Ακόμα και για τους κατατρεγμένους. Είναι από τα αισθήματα, που δεν γίνεται να σου επιβάλλουν να τα νοιώσεις. Αλλά όλοι αυτοί οι «μπατριώτες» δεν νοιώθουν μια έστω στοιχειώδη συμπαράσταση για τους Μυτιληνιούς; Πόσο δηλαδή ελληνικά ενάρετο είναι να ρίχνουμε όλο το βάρος για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος, που όλοι χαρακτηρίζουν παγκόσμιο και ευρωπαϊκό στους κατοίκους τριών, τεσσάρων νησιών; Οι ίδιοι «μπατριώτες» που βγάζουν σέλφις με ντουφέκια έτοιμοι δήθεν να πολεμήσουν για τα νησιά μας, είναι οι ίδιοι που στην ουσία φτύνουν κατάμουτρα τους ακρίτες σε αυτά τα νησιά.

Πότε θα δείξουν οι υπόλοιποι δήμαρχοι της χώρας αλληλεγγύη στους Λέσβιους; Αυτή την αλληλεγγύη, που ζητούν βερμπαλιστικά από τους Ευρωπαίους; Δε μπορεί η οργανωμένη Τοπική Αυτοδιοίκηση να αναλάβει επιτέλους μια πρωτοβουλία για να μοιραστεί το πρόβλημα και να μην νοιώθουν και οι κάτοικοι του νησιού ριγμένοι; Δεν θα ήταν αυτή τελικά μια κίνηση πραγματικού πατριωτισμού, αντί για τα παχιά λόγια που μας έχουν χορτάσει να ακούμε οι «μπατριώτες»;

Δείτε επίσης :

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email