Σκέψου

Σκέψου

Ώσπου «το κοριτσάκι με τα σπίρτα» να είναι απλώς ένα παραμύθι

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email

Ο κορονοϊός μπορεί να απεδείχθη αταξικός, η διαχείρισή του ωστόσο, ήταν απολύτως ταξική.  Η πανδημία περιθωριοποίησε και φτωχοποίησε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, καθώς πολλές κυβερνήσεις παγκοσμίως, άφησαν εκτός των προγραμμάτων στήριξης ολόκληρες κατηγορίες εργαζομένων ενώ άλλες προσέφεραν επιδόματα πείνας, βυθίζοντας ανθρώπους στην απελπισία.

Οι ανισότητες διευρύνθηκαν περαιτέρω: Μαθητές και φοιτητές δεν είχαν πρόσβαση πια στην εκπαίδευση, αφού δεν διέθεταν τον απαραίτητο υλικοτεχνικό εξοπλισμό ώστε να παρακολουθήσουν τα τηλεμαθήματα. Οικογένειες έμειναν χωρίς ρεύμα στη μέση του χειμώνα και έτσι το «Μένουμε Σπίτι» δεν ήταν για όλους μία ιδανική συνθήκη για… cocooning.

Πρόσφυγες και μετανάστες με τα παιδιά τους, ζουν στα λασπόνερα, σε σύγχρονες φάτνες που όλοι ξέρουμε καλά ότι δεν θα έρθουν ποτέ «οι μάγοι με τα δώρα». Προσφυγόπουλα νικημένα από την απελπισία και το άδικο, προσπάθησαν να βάλουν τέλος στη ζωή τους γιατί δεν άντεξαν άλλο τη «φιλοξενία» της Ευρώπης. Τις λασπωμένες σκηνές που τις διαπερνά ο αέρας, και αφήνουν εκτεθειμένα στο κρύο τα κορμιά τους.

Πολιτικές επιλογές που δεν συσσώρευσαν απλώς τον πλούτο στα χέρια λίγων και γνωστών όπως διαχρονικά συμβαίνει, αλλά επιπλέον, συσσώρευσαν τον φόβο και την ανασφάλεια σε μεγάλες μερίδες των λαών, προκάλεσαν απελπισία.

Έτσι, οι επελαύνουσες νεοφιλελεύθερες πολιτικές με τον άκρατο ανταγωνισμό, όξυναν τις κοινωνικές ανισότητες. Πολλαπλές κρίσεις αποδυνάμωσαν κι άλλο τους λαούς, καταδίκασαν παιδιά στην ανέχεια και ύψωσαν απροσπέλαστα εμπόδια στην κοινωνική κινητικότητα.

Στην εκπνοή του 2020, στη δήθεν «ανεπτυγμένη» Δύση και την προηγμένη Ευρώπη, υπάρχουν παιδιά που κοιμούνται νηστικά και κρυώνουν. Ξεριζωμένες παιδικές ψυχές που βρίσκονται εγκλωβισμένες σε καταυλισμούς προσπαθώντας να ξαναγράψουν τη μοίρα τους.

Συνάνθρωποί μας που η ζωή τους εξαρτάται από την αλληλεγγύη μας αντί να έχει διασφαλιστεί μία αξιοπρεπής διαβίωση για όλους, γίνονται το τέλειο «σκηνικό» για πόζες πολιτικών που θέλουν διθυραμβικά να διαφημίσουν με επικοινωνιακή ιδιοτέλεια, την ευαισθησία τους τις γιορτές, κι ας είναι εξαιτίας των δικών τους επιλογών που άνθρωποι οδηγήθηκαν στην εξαθλίωση.

Πάντα επίκαιρο και πραγματικό «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα»

Φέτος, ένα κοριτσάκι 9 ετών λιποθύμησε από την πείνα στη Ρόδο, ενώ δεν πρόκειται για τη μόνη περίπτωση, μιας και χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται στα όρια της φτώχειας.

Οι Κατσιμιχαίοι κυκλοφόρησαν το 1987 ένα κομμάτι που αναφέρεται στο παραμύθι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και εξακολουθεί να αποδεικνύει και σήμερα, πως η τέχνη ακολουθεί τη ζωή και το αντίστροφο.

Το τραγούδι τους με τίτλο «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» αν και μιλά για Παραμονή πρωτοχρονιάς και χιόνι, ένα ειδυλλιακό για πολλούς σκηνικό, δεν έχει ευχάριστο τέλος. Το αξιοσημείωτο και συνάμα λυπηρό με αυτό το τραγούδι ωστόσο, είναι ότι κάθε Παραμονή Πρωτοχρονιάς, είναι το ίδιο επίκαιρο.

Αυτό, μας θυμίζει ότι δεν πρόκειται για ένα παραμύθι. Είναι μία πραγματικότητα που πολλοί αντιλαμβάνονται στιγμιαία, μόνο τις μέρες των γιορτών, ενώ για να διώξουν τις ενοχές τους, κάνουν πράγματι κάποιες καλές πράξεις, που όμως περιορίζονται στο κλίμα των ημερών και για να «χωνέψουν» ευκολότερα το δείπνο του ρεβεγιόν.

Μα ποιος να σταθεί να κοιτάξει, τα σπίρτα σου ποιος να σκεφτεί;
Νυχτώνει σε λίγο, νυχτώνει, διαβάτες περνούν βιαστικοί…

Ας είναι φέτος η αρχή, να μην περνάμε βιαστικοί δίπλα από ανθρώπους που μας έχουν ανάγκη.

Ας γίνει η πανδημία η αφορμή να χτίσουμε όλοι μαζί ένα τείχος αλληλεγγύης, που δεν θα αποκλείει κανέναν…

Ας μείνει το «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» ένα όμορφο παραμύθι, υπέροχα στιχοποιημένο και μελοποιημένο από τους αδελφούς Κατσιμίχα… αλλά η ζωή εδώ, να μην ακολουθήσει την τέχνη!

 

Δείτε επίσης :

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email